سُروده ای از آبتین آیینه پیش کش به ندا، برای ایران ِ آزاد پردیس ِ آزادی پروانه ی پرده های پنهان ِ پندار در آرزوی تندیس ِ تنیده ی هیچستان ِ هیچ فرو پاشید پرواز ِ پرستوهای پردیس ِ آزادی در آغوش ِ آسمان ِ ایران بر نگاره ی نگارم، نگین گشته است و سُروده ای که آهوی آرزو، از روزنه ی رنگین کمان ِ امید آذرخش ِ آرزوی سبز ِ آذر را بر دریچه ی چشم می گشاید خرمن ِ خردشادمانی را بر سر می کشاند تا فر ِ فردای آزادی را نوشداروی فرود ِ گرفتاری ی امروز گردانیم تا فریاد ِ فرهاد ِ سنگ شکن در شنگرف ِ آغوش ِ شیرین بند ِ واژگان ِ بیستون را باز گرداند تا لبان با پگاه ِ بیداری چنگ بنوازند تا خنده بانگ "گریه خند" را با نشان به نشانه ی پس ِ واپیسین بسپارد تا آفتاب از خواب برخیزد تا آبگینه بر جان ِ جوانه ها روی بگشاید درفش ِ بنفش بر بستر ِ بنفشه بر بامم ِ آرزوی فروزان در نگارستان ِ نگاه ِ نیلوفران با داد ِ دادگری، یاد ِ یگانگی و فرِ فرزانگی نخستین آزادی نامه* ی گستره ی گیتی را از پاسارگاد به کهکشان شیری راهکشانی کند تا دیوان ِ دیوارها در دیوان ِ دیدارها در هیچ ِ هیچستان افسانه ای از افسانه ها گردد تا سر بر بستر ِ رامش ِ سُرودن آزادی را نگین ِ نگاه ِ ایران ایران را پرستار، نگاهبان باشیم * نگرشی به آزادی نامه ی کوروش بزرگ ) نخستین منشور حقوق بشر است ) گوتنبرگ- سوئد

Home | Petitions | Photo Gallery | Links | Articles | Campaigns | About Us |

ShareThis